ผู้เข้าชมสวมหมวกนิรภัยเดินผ่านลานที่มีต้นไม้ขึ้นรกไปยังอาคารโรงพยาบาลบนเกาะเอลลิสที่ยังไม่ได้บูรณะ
th•November 1, 2026•10 min read

Ellis Island: เรื่องราวของประตูสู่สหรัฐอเมริกา

TravelPublic Health HistoryTravel MedicineHealth Care

Read this article in English: Ellis Island: Stories from a Gateway to the United States

ช่วงวันหยุดพักผ่อนช่วงฤดูใบไม้ร่วงจากการเรียนที่พิตต์สเบิร์ก ผมไปเที่ยวนิวยอร์ก ซึ่งสถานที่ที่ผมสนใจมากที่สุดคือ เกาะเอลลิส (Ellis Island) เพราะว่ามีการบันทึกกระบวนการเข้าประเทศสำหรับผู้เดินทางในอดีตไว้

ผมได้ทัวร์ Hard Hat Tour ของ Save Ellis Island ซึ่งพาเดินผ่านอาคารโรงพยาบาลทางใต้ของเกาะที่ยังทรุดโทรม [1] มีทั้งผนังสีลอก อุปกรณ์เก่า และห้องที่ยังมองออกว่าเคยใช้ดูแลผู้ป่วยอย่างไร ด้วยเบื้องหลังของผมด้านเวชศาสตร์ป้องกันและเวชศาสตร์การเดินทาง ผมจึงมีความสนใจเป็นพิเศษ และสังเกตลักษณะการก่อสร้างเป็นพิเศษ เช่น หน้าต่างกระจกที่ใหญ่ อ่างล้างมือ และทางเดินที่เชื่อมหอผู้ป่วยที่ยาวเป็นพิเศษ

ไกด์ชวนให้เราย้อนมองผ่านมุมมองของคนที่เคยเดินผ่านพื้นที่เหล่านี้ พวกเขาเพิ่งมาถึงประเทศใหม่ และการเจ็บป่วยอาจทำให้ทุกอย่างที่วางแผนไว้ต้องพังทลายลง

การตรวจร่างกายที่มีมากกว่าสุขภาพเป็นเดิมพัน

โถงในอาคารหลักมีชื่อว่า Registry Room หรือ Great Hall เป็นพื้นที่ที่ผู้เดินทางมารอรับการตรวจทั้งด้านการแพทย์และการเข้าเมือง ในช่วงที่มีผู้คนเดินทางเข้ามามากระหว่างปี 1900–1924 บางวันมีคนผ่านโถงนี้มากกว่า 5,000 คน หน้าต่างโค้งและเพดานสูงอาจดูสวยงามสำหรับผู้มาเยือนในวันนี้ แต่สำหรับคนที่กำลังรอคำตอบว่าจะได้รับอนุญาตให้เข้าประเทศหรือไม่ ที่นี่อาจเต็มไปด้วยเสียง ความสับสน และความกลัว [2]

Registry Room บนเกาะเอลลิส มีเพดานโค้งกรุกระเบื้อง หน้าต่างโค้ง ธงชาติสหรัฐฯ สองผืน และผู้เข้าชมบนพื้นขัดมัน
Registry Room หรือ Great Hall ในอาคารหลัก ผู้อพยพจำนวนมากรอรับการตรวจที่นี่ ก่อนจะรู้ว่าการเดินทางขั้นต่อไปของตนจะเป็นอย่างไร [2]

การตรวจทางการแพทย์เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการเข้าเมือง แพทย์จาก U.S. Public Health Service สังเกตอาการของผู้เดินทาง และใช้ชอล์กเขียนรหัสบนเสื้อผ้าเพื่อระบุสิ่งที่สงสัย เช่น B หมายถึงหลัง F หมายถึงใบหน้า และ H หมายถึงหัวใจ เครื่องหมายเหล่านี้ใช้แยกคนออกจากแถวไปตรวจเพิ่มเติม (ยังไม่ใช่การวินิจฉัย) หากคนนั้นถูกพบว่าเจ็บป่วยก็อาจถูกส่งเข้าโรงพยาบาล โดยหน้าที่ของแพทย์คือการตรวจ วินิจฉัย และรักษา ส่วนการตัดสินว่าจะอนุญาตให้เข้าประเทศหรือไม่เป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง [3]

ไกด์ถือแท็บเล็ตแสดงรหัสตัวอักษรที่แพทย์ใช้เขียนด้วยชอล์กบนเสื้อผ้าระหว่างการตรวจผู้อพยพ
ไกด์แสดงรหัสชอล์กที่ใช้ระหว่างการตรวจ ตัวอักษรเพียงไม่กี่ตัวอาจเปลี่ยนสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนั้นในการเดินทางของคนคนหนึ่ง

ของชิ้นหนึ่งที่อาจทำให้พอนึกภาพการตรวจร่างกายชัดขึ้นคือ ตะขอเกี่ยวกระดุม (buttonhook) อุปกรณ์ในชีวิตประจำวันสำหรับช่วยติดกระดุมถูกนำมาใช้ในการพลิกเปลือกตาบน เพื่อตรวจว่ามีร่องรอยของ โรคริดสีดวงตา (trachoma) หรือไม่ โรคนี้เกิดจากเชื้อ Chlamydia trachomatis สามารถทำลายเปลือกตาและนำไปสู่การตาบอดได้ การตรวจตาจึงกลายเป็นขั้นตอนหนึ่งที่ผู้อพยพกลัวเป็นพิเศษ [4]

ตะขอเกี่ยวกระดุมด้ามสีอ่อน ปลายเป็นโลหะโค้ง วางเฉียงอยู่บนพื้นไม้
ตะขอเกี่ยวกระดุมที่นำมาให้ชมระหว่างการเยี่ยมชม อุปกรณ์ลักษณะนี้เคยใช้พลิกเปลือกตาเพื่อตรวจหาริดสีดวงตา [4]

ไกด์ยังชวนให้เราลองนึกถึงการถูกแยกจากครอบครัว รวมถึงเด็กที่ต้องแยกจากพ่อแม่ โดยไม่รู้ว่าจะต้องอยู่โรงพยาบาลอีกนานเท่าไร

เรื่องเล่าที่บันทึกไว้ของ Josephine Garzieri (ซึ่งภายหลังใช้นามสกุล Calloway) ผู้ผ่านเกาะเอลลิส เดินทางมาถึงพร้อมโรคริดสีดวงตา เธอเสี่ยงที่จะถูกส่งกลับ แต่ได้รับการรักษาหลังจากพ่อหาเงินมาจ่ายให้ อย่างไรก็ตามเธอต้องผ่านการรักษาที่เจ็บปวดนานถึง 11 เดือน ก่อนจะได้รับอนุญาตให้เข้าประเทศ [5]

ผู้เดินทางหลายคนไม่คุ้นกับภาษาอังกฤษ ที่เกาะเอลลิสจึงมีล่ามซึ่งต้องเข้าใจทั้งภาษาและภาษาถิ่น ผู้สมัครต้องผ่านการทดสอบการพูด อ่าน เขียน และความเข้าใจ ล่ามจำนวนมากเป็นผู้อพยพหรือลูกหลานของผู้อพยพเอง [6] งานของพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลเช่นกัน เพราะการเข้าใจคำอธิบายมีความหมายมาก โดยเฉพาะเมื่อคำอธิบายนั้นคือเหตุผลว่าทำไมเราจึงยังออกไปไม่ได้

เกร็ดเล็ก ๆ: QIC

วิธีหนึ่งในการจำภาพรวมของขั้นตอนขาเข้าระหว่างประเทศคือ Q → I → C: Quarantine → Immigration → Customs หรือก็คือ การตรวจด้านสุขภาพและกักกันโรค → การตรวจคนเข้าเมือง → ศุลกากร ส่วนขาออกอาจจำกลับเป็น C → I → Q แต่ลำดับจริงขึ้นอยู่กับด่านและสนามบิน

แต่ระบบของเกาะเอลลิสในยุคนั้น การตรวจเรือด้านการกักกันโรคในอ่าวนิวยอร์กดำเนินการแยกต่างหากใกล้ Staten Island โดยมีเกาะ Hoffman และ Swinburne สำหรับกักกันและรักษา ขณะที่เกาะเอลลิสมีการตรวจทางการแพทย์และการตรวจด้านกฎหมายเข้าเมืองของตนเอง สิ่งที่เชื่อมอดีตกับปัจจุบันคือบทบาทของสุขภาพในการเดินทางข้ามพรมแดน [7, 3]

ตัวอาคารก็เป็นส่วนหนึ่งของการดูแล

โรงพยาบาลโรคติดต่อ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Ellis Island Immigrant Hospital เปิดในปี 1911 อาคารใช้ผังแบบแยกเป็นหอผู้ป่วยหลายหลัง โดยแต่ละหอผู้ป่วยออกแบบให้ดูแลผู้ป่วยโรคเดียวกัน หน้าต่างขนาดใหญ่ช่วยให้อากาศและแสงธรรมชาติเข้าถึงพื้นที่ แนวความคิดนี้ได้รับอิทธิพลจาก ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล (Florence Nightingale) ซึ่งมองว่าสภาพแวดล้อมเป็นส่วนหนึ่งของการดูแลผู้ป่วย [8]

ห้องในโรงพยาบาลที่ผนังสีลอก มีหน้าต่างขนาดใหญ่ เก้าอี้ไม้เก่า และเสาแขวนน้ำเกลือ
ห้องหนึ่งที่ได้เดินชม หน้าต่างและพื้นที่รอบเฟอร์นิเจอร์ดึงความสนใจของผมได้พอ ๆ กับอุปกรณ์ทางการแพทย์

การเดินผ่านหอผู้ป่วยทำให้แนวคิดเหล่านี้จับต้องได้ขึ้น ในยุคก่อนที่ยาปฏิชีวนะที่มีประสิทธิภาพจะแพร่หลาย สภาพแวดล้อม การพยาบาล สุขอนามัย และการรักษาประคับประคองมีความสำคัญอย่างมาก

เดิมทางเดินที่เชื่อมอาคารเป็นช่องเปิดโล่งด้านข้าง แต่การเคลื่อนย้ายผู้ป่วย บุคลากร และอาหารในวันที่อากาศเย็นจัดทำได้ลำบาก ต่อมาจึงติดตั้งหน้าต่างในปี 1914 [9] แต่โดยรวมการออกแบบยังคงคำนึงถึงการระบายอากาศและงานดูแลผู้ป่วยที่ต้องเกิดขึ้นจริงทุกวัน

อ่างล้างมือ ห้องซักรีด และงานเบื้องหลังการรักษา

รายละเอียดหนึ่งที่ผมชอบมากคืออ่างล้างมือ

อ่างล้างมือกระเบื้องเคลือบเก่า มีคันโยกใต้อ่างและแป้นเหยียบใกล้พื้น
ไกด์ชี้ให้ดูระบบควบคุมที่ไม่ต้องใช้มือสัมผัส

ไกด์อธิบายวิธีใช้เข่าและเท้าควบคุมอ่าง ทำให้บุคลากรเปิดน้ำได้โดยไม่ต้องใช้มือหมุนก๊อก สะท้อนให้เห็นความสำคัญของการล้างมือในการดูแลผู้ป่วย

ห้องซักรีดก็ให้ความรู้สึกคล้ายกัน อุปกรณ์ดั้งเดิมจำนวนมากยังอยู่ในอาคาร ซึ่งเคยซักและทำความสะอาดผ้า มากกว่า 3,000 ชิ้นต่อวัน [10] ต้องมีคนเก็บผ้า ซัก และจัดส่งของสะอาดให้พร้อมใช้ การยืนข้างเครื่องจักรทำให้นึกภาพขนาดของงานเหล่านี้ได้ชัดขึ้น งานเบื้องหลังเหล่านี้ควรอยู่ในเรื่องราวของโรงพยาบาลพอ ๆ กับการตรวจและการให้ยา

ไกด์ถือแท็บเล็ตแสดงภาพฟลอเรนซ์ ไนติงเกล ยืนข้างเครื่องซักรีดขนาดใหญ่
ในห้องซักรีด ไกด์เปิดภาพฟลอเรนซ์ ไนติงเกลให้ดู ขณะเล่าถึงอิทธิพลของเธอต่อการดูแลในโรงพยาบาล

สำหรับผู้ที่ไม่รู้จักเธอ หนึ่งในงานของไนติงเกลที่โด่งดังคือการใช้ข้อมูล ในช่วงสงครามไครเมีย เธอบันทึกสาเหตุการเสียชีวิต ที่โรงพยาบาล Scutari และใช้แผนภาพ Rose Diagram (เรียกอีกอย่างว่า Coxcomb Chart) เพื่อสนับสนุนข้อเสนอขอให้ปรับปรุงการดูแลพยาบาล [11]

ถ้าอยากรู้จักฟลอเรนซ์ ไนติงเกลเพิ่มเติม ลองฟังPodcast จาก PYMK EP142 ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล สตรีถือตะเกียง ผู้พลิกโฉมวิชาชีพพยาบาลสมัยใหม่ ได้ครับ

ไกด์ยังเล่าถึงภาระงานของพยาบาล ทั้งพยาบาลชายและหญิงต้องพักบนเกาะ โดยแยกที่พักกัน พวกเขาออกไปนิวยอร์กหรือนิวเจอร์ซีย์ในเวลาพักได้ แต่ต้องกลับมากับเรือบุคลากรรอบเที่ยงคืน พยาบาล Jennie Colligan ซึ่งคนเรียกว่า “Mother” ทำงานในหอผู้ป่วยหญิงและเด็กอย่างหนักตั้งแต่ปี 1900 ไปจนถึงช่วงทศวรรษ 1920 ทั้งเวรกลางวันและกลางคืน [12] โรงพยาบาลจึงจำเป็นต้องกำหนดทั้งเวลาทำงานของบุคลากรเหล่านี้

การดูแลภายในระบบที่จำกัดอิสระ

เรื่องการคัดกรองหญิงตั้งครรภ์ก็ทำให้ผมแปลกใจ โรงพยาบาลบนเกาะมีห้องคลอด ห้องผ่าตัด และบริการทางการแพทย์อื่น ๆ [13] แต่ไกด์เล่าว่า สำหรับผู้หญิงที่กำลังจะคลอด ที่นี่อาจมีสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยกว่าในเมืองในยุคนั้น ประเด็นนี้ทำให้ผมหยุดคิด ก่อนหน้านั้นผมนึกถึงเกาะนี้ในฐานะสถานที่ตรวจและแยกผู้ป่วยเป็นหลัก แต่การมีคนคลอดลูกที่นี่เพิ่มอีกมิติหนึ่งขึ้นมา

ผู้เข้าชมสวมหมวกนิรภัยฟังไกด์ในห้องปูกระเบื้อง มีโต๊ะชันสูตรและอุปกรณ์แขวนอยู่เหนือโต๊ะ
กลุ่มของเราในห้องชันสูตร อาคารเหล่านี้เก็บเรื่องราวของทั้งการรักษาและการสูญเสีย

ผมคงลำเอียงถ้าจะเล่าประวัติของโรงพยาบาลนี้เป็นเรื่องความสำเร็จเพียงด้านเดียว ทัวร์พาเราไปชมห้องชันสูตร ส่วนเอกสารของ Save Ellis Island ระบุว่ามีผู้เสียชีวิต 4,000 คนจากผู้ป่วย 250,000 คน หรือ 1.6% [8]

ผู้ป่วยอาจได้รับการดูแล ขณะเดียวกันก็ต้องอยู่ภายใต้ระบบตรวจคนเข้าเมืองที่จำกัดอิสระ โรงพยาบาลช่วยดูแลผู้ป่วยโรคอย่างหัด ไข้อีดำอีแดง และริดสีดวงตาบนเกาะได้ โดยไม่ต้องส่งต่อไปยังโรงพยาบาลที่นิวยอร์ก การให้การรักษาร่วมกับการแยกกักจึงมีเป้าหมายเพื่อลดการแพร่โรคเข้าสู่เมืองด้วย [9]

สำหรับผม นี่ทำให้เกิดคำถามที่ไปไกลกว่าสถานที่แห่งนี้ ระหว่างที่เราปกป้องสุขภาพของส่วนรวม เราจะช่วยให้คนที่ถูกแยกไว้เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ติดต่อกับครอบครัวได้ และยังตัดสินใจเรื่องชีวิตประจำวันของตัวเองได้บ้างอย่างไร

อาคารที่ผุพัง

ตัวอาคารยังบันทึกประวัติความเสื่อมโทรมของมันเองด้วย เมื่อ 29 ตุลาคม 2012 เฮอร์ริเคนแซนดีทำให้น้ำท่วมเกาะเอลลิส และทำลายระบบไฟฟ้า การสื่อสาร ระบบทำความร้อนและความเย็น การเปิดพิพิธภัณฑ์อีกครั้งในปีถัดมาต้องซ่อมระบบน้ำและน้ำเสีย เปลี่ยนอุปกรณ์ และจัดการปกป้องเอกสารกับวัตถุในคอลเลกชัน [14] การอนุรักษ์สถานที่แบบนี้จึงรวมถึงระบบที่ทำให้อาคารใช้งานได้ ส่วนสภาพห้องในโรงพยาบาลก็สะท้อนการถูกทิ้งร้างมายาวนานด้วย

ไกด์แนะนำผลงาน Unframed — Ellis Island ของ JR ศิลปินที่ได้รับเชิญมาทำงานที่นี่ในเดือนสิงหาคม 2014 เขานำภาพเก่าของผู้อพยพและบุคลากรมาติดไว้ตามผนังและหน้าต่างของอาคารที่ไม่มีคนใช้งานแล้ว [15]

ผู้เขียนสวมหมวกนิรภัยสีขาวยืนข้างอาคารโรงพยาบาลอิฐแดงบนเกาะเอลลิส มีใบไม้เปลี่ยนสีบนต้นไม้และสนามหญ้า
หน้าโรงพยาบาลในทริปช่วง Fall Break มีใบไม้ร่วงกระจายอยู่ทั่วสนาม

ถ้าอยากใช้เวลากับสถานที่แห่งนี้ต่ออีกสักหน่อย ลองเปิดชมผลงาน Unframed — Ellis Island ของ JR ดูครับ ภาพบุคคลจากอดีตที่กลับมาอยู่ในห้องต่าง ๆ ของโรงพยาบาลช่วยให้มองเห็นคนที่เคยอยู่ที่นี่อีกครั้ง สำหรับผม นี่เป็นวิธีปิดท้ายการเยี่ยมชมที่เข้ากับสถานที่ซึ่งมีความหมายจากชีวิตของผู้คนที่เคยผ่านเข้ามา

เอกสารอ้างอิง

  1. Save Ellis Island. Hard Hat Tours.
  2. National Park Service. Registry Room — Great Hall (2nd Floor).
  3. National Park Service. Doctor.
  4. Minshew A. Discovering Trachoma Through Lived Experiences. American Academy of Ophthalmology, Truhlsen–Marmor Museum of the Eye. 15 April 2026.
  5. National Park Service. Oral Histories. Includes Josephine Garzieri (Calloway).
  6. National Park Service. Interpreter.
  7. National Park Service. Quarantine Islands.
  8. Save Ellis Island. Ellis Island Background Information (PDF). Hospital fact sheet, p. 6.
  9. Historic American Buildings Survey, National Park Service. Ellis Island, Contagious Disease Hospital Kitchen (PDF). HABS NY-6086-S. Corridor glazing: printed p. 14.
  10. National Park Service. Ellis Architectural Highlights.
  11. National Army Museum. Florence Nightingale: The Lady with the Lamp.
  12. National Park Service. Nurse.
  13. Historic American Buildings Survey, National Park Service. Ellis Island, Main Hospital (PDF). HABS NY-6086-G. Maternity ward listed on printed p. 2.
  14. National Park Service. Ellis Island to Reopen, One Year after Sandy; Repair Work Continues. 24 October 2013.
  15. JR. Unframed, Ellis Island. 2014.

เรียบเรียงโดย นายแพทย์ วิชชากร ปุณยกนก

ความคิดเห็น

กำลังโหลดความคิดเห็น…

    แสดงความคิดเห็น

    ความคิดเห็นจะแสดงทันที โปรดสุภาพและไม่ใส่ข้อมูลส่วนตัวหรือข้อมูลผู้ป่วย